علی اصغرمعیری

اصلا و ابدا کتاب خوبی نبود.مطالعه آن را توصیه نمی‌کنم.اسم کتاب فریب می‌دهدولکن محتوای کتاب ضعیف و غیرعلمی و کهنه و بی فایده است.

براستی جای تاسف است که چنین گفت و شنودهایی در این سایت صورت می گیرد.اگر این گفتگوهای سخیف سانسورشوندبرخلاف اصل آزادی بیان عمل شده و البته صحیح نیست واگر روی همین رویه پافشاری گردد بسیاری از ارزشهای مرتبط با فرهنگ سخن ساقط خواهد شد.به هرحال عمیقا متاسف شدم

اساسا استعلا مفهومی فلسفی و برساخته ی اندیشه کانت و محصول عصر روشنگری در قرن هفدهم آلمان است که از اروپای مرکزی آغاز شد اما به آن متوقف نماند.البته شاهکار اندیشه کانت در این بود که فااهمه ی انسان چیست و چگونه آدمی با جهان مفسرانه برخورد می نماید.این امر تا حدودی نزدیک به قول نیچه است که معتقد بود انسان در تعیین رویدادهای جهان بیرونی نقسی ندارد اما در تفسیر آن بس موثر است بنابراین انسان چیزی نیست جز یک مفسر و بدین اعتبار جایگاه او در جهان هستی بدین شکل تبین می شود.رهیافت های کانت در نقد قوه ی فاهمه او را به این سو رهنمون ساخت که امکانات و محدودیت های فاهمه را بشناسد و چون گستره ی فاهمه با زبان مطرح می شود یعنی هر انسان به قدر فهم خود سخن می گوید ناگزیر کانت نتیجه گرفت که گستره فهم آدمی منوط به دایره زبانی اوست پس چون بین فهم و زبان نسبت یافت خود به خود پایه های زبان شناسی عمومی نیز ساخته شد.استعلا در این زبان به معنای فرارفتن از همان ساحت فهم و زبان است اما کانت توضیح نمی دهد که چگونه بافرارفتن از دستگاه زبان(چنانکه گفتیم زبان و فهم منوط به هم هستند) می خواهد آن استعلا را بیان نماید.سینما یکی از هنرهایی است که در این مقام می تواند بیانگر استعلا باشد.ینی فرارفتن از زبان و بیانگری از طریق هنر...در این تردیدی نیست که درایر و برسون و نیز تارکوفسکی و برگمان طریق استعلا را در آثار خود پیموده اند اما در مورد اوزو این طبقه بندی به نظر من جور در نمی آید زیرا در آثار اوزو رخوت و خمودگی ناشی از زندگی در توکیو(یک شهر بزرگ صنعتی بیجهت شلوغ) است که هیچ کس برای هیچ کس وقت ندارد.اوزو در کارهای خود هرگز پا را فراتر از آن چیزی که هست نگذاشت مع الاوصف کتاب شریدر خواندن ای و آموختن ای است.با احترام علی اصغر معیری

دستور سه تار نخستین بار توسط نصر الله زرین پنجه و موسی معروفی وبا تلاش آقای خالقی در کتاب دستور برای تار و سه تار چاپ و منتشر شد که بعدها کتاب دوم آن نیز تهیه شد.این کتاب هنوز منبع خوب و سودمندی برای هنرآموزان تار و سه تار محسوب می گردد.در دهه های بعد از انقلاب 79 جلال ذوالفنون سه کتاب مخصوص سه تار تالیف کرد و در آن بهترین و گزیده آثار کلاسیک ایرانی را با واریاسیون های متفاوتی تحریر کرد. کتاب دلنوازان جلد 1 و 2 نیز کتاب خوب و ارزشمندی است که آثار بزرگانی چون نورعلی برومند و درویش خان و رضا محجوبی و علی نقی وزیری را در خود جای داده است. حسین علیزاده که بی تردید یکی از بهترین و بزرگترین سازندگان و نوازندگان موسیقی تاریخ موسیقی معاصر محسوب می شود کتاب حاضر را با بیانی ساده و دلنشین و البته کاملا بروز تالیف کرد.برای هنرآموزان خوب و عزیز مهین پیشنهاد می شود ابتدا از دستور سه تار خالقی شروع نمایند و دو کتاب آن را بنوازند و سپس کتاب سوم را که نگارش علیزاده است را در دستور کار قرار دهند.علیزاده همچنین کتاب ای باعنوان چند قطعه برای تار دارد که از ساخته های شخص ایشان است .این قطعات بسیار دشوارند و صرفا برای بالابردن مهارت دست چپ برای انگشت گذاری نوشته شده اند

با سلام ...کتاب هستی و زمان با دو ترجمه ی ساوش جمادی و عبدالکریم رشیدیان به بازار آمده است و هر ترجمه موافقان و مخالفان خود را دارد.بنده متن جناب رشیدیان و جناب جمادی را با یکدیگر و با ترجمه ی مک کواری و البته نسخه استومبو تطبیق دادم.فی الواقع تفاوت چندانی در ترجمه (چنانچه به دقت در ترجمه متون فلسفی نظر داشته باشیم) نمی کند.صرفا طعم دو ترجمه متفاوت است و لحن سیاوش جمادی اندکی گرایشات مذهبی (آیینیک) دارد .وگرنه به لحاظ درونمایه ، مضمون و زیبایی شناسی متن هیچ یک از دو مترجم بزرگوار آسیبی به متن اصلی وارد نیامده است.ضمنا صفحه 30 که متعلق به پیشگفتار مترجم است بین صفحات 31 و 32 می باشد. با اجترام علی اصغر معیری